(Car) Trouble in paradise

Het moest er een keer van komen. Ze zeggen niet voor niets over Land Rovers “They are always sick but they never die”. De problemen ontstonden eigenlijk al bij het ophalen van de auto. Onder de motorkap kwam een piepend geluid vandaan. Na wat youtuben had ik de diagnose gesteld dat de riem van de airco wat strakker gezet moest worden. Dit zou ik op weg naar Langebaan (nog in het begin in Zuid-Afrika) zelf wel even fixen. Helaas kreeg ik het probleem niet verholpen. “Dan zal het wel aan de oude riem liggen” zei ik vol vertrouwen.

Op weg naar Cederberg ontstaat een volgende probleem… Kristel ziet bij een roadstop iets lekken onder de auto. In Cederberg pak ik het werkplaatshandboek er bij en stel vast dat het de transfer box is. Gelukkig heb ik in de cursus geleerd hoe ik deze moet bijvullen. Toch voelt het allemaal niet lekker en besluiten we op de eerstvolgende mogelijkheid de auto te laten nakijken.

Dat moment is bijna 2000 km verder. In het zuiden van Nambië zijn niet veel mechanics te vinden. En met de transfer box regelmatig met olie aanvullen en elke dag de vloeistofjes checken hopen we Swakopmund te redden.

Dat is gelukt, en met goede moet proberen we op zaterdag een mechaic te vinden die ons kan helpen. Al gauw komen we er achter dat op zaterdag niet veel bedrijven open zijn in Swakopmund. Gelukkig worden we geholpen door een man die wel een paar belletjes wil doen. Uiteindelijk komen we bij Harry’s repair shop uit. Een bedrijf aan de rand van de stad waar je meteen het gevoel krijgt dat je in Afrika bent. Het ziet er uit als een grote bende maar we ook andere Land Rovers zien staan dus we hopen dat het wel goed zal zijn.

Eerst de transfer box dan maar. “For me to fix it will cost 5 days”. Nee bedankt, we blijven de olie wel aanvullen de komende maanden :). Dan de airco riem onder de motorkap. Harry spant de riem wat aan en vraagt of ik de motor wil starten. Dan komt het echte probleem naar voren. De onderste pully draait niet meer. Harry geeft aan dat het een quick fix is. Voor mij was het in ieder geval een realisatiemomentje dat ik niet veel verstand van auto’s heb.

Een van Harry z’n mannetjes gaat wat sleutelen en ik kijk geïnteresseerd mee. Uiteindelijk heeft hij de pully los en zie ik dat de lagers kapot zijn. Harry gaat deze even halen bij een winkel en 30 minuten later komt hij terug. Met grof geweld slaat hij de lagers uit de pully, waar hij ook de buitenkant mee beschadigd. Met een stukje er aan lassen en vijlen moet het wel goed zijn zegt hij. Ik denk TIA (This is Africa)

Na het monteren van alle onderdelen start ik de motor en zo waar maakt de riem geen piepend geluid meer! Geweldig! Echter de vreugde is van korte duur. De volgende dag na het kayaken met zeehonden horen we een ratelend geluid. Hoewel er geen lampjes gaan branden op het dashboard besluiten we toch maar even om te stoppen. Tot onze grote teleurstelling zien we dat de riem is gebroken. Zou Harry hem dan toch te strak hebben gespannen?

Gelukkig is in Afrika hulp nooit ver weg. Binnen 10 minuten stopt er iemand naast ons om te helpen. Hij blijkt bij een Land Rover repair shop te werken. Het eerste wat hij zegt: “Harry is a crook! Don’t fix your car there”. Gelukkig zegt hij ook dat de riem verder geen functie heeft zolang je de airco niet aanzet. De laatste 10 km naar de campsite moet dus ook wel lukken.

De dag erna leek het ons toch een goed idee om bij de helpende mechanic van de dag ervoor langs te gaan. Gelukkig kunnen ze wat tijd vrij maken om de problemen te verhelpen. Een nieuwe pully (die Harry had proberen te maken bleek de oorzaak van de knappende riem), een nieuwe riem, een nieuwe fan, nieuwe pipes (die bleken ook al bijna verstelen) en een check op de remmen. We zijn weer klaar voor de volgende kilometers 🙂


6 reacties op ‘(Car) Trouble in paradise

  1. Haha wauw dat is even anders dan bij de dealer in NL 😄 weer een ervaring rijker, fijn te horen dat Vlugge Japie weer gefixt is! Goede reis verder lieverds! Xxx van ons drietjes

    Like

  2. de picnic in de wildernis is voor mij de topper bij de foto’s. Het is toch echt wel een avontuur, jullie reis. En wat een afstand hebben jullie, ondanks de perikelen, al afgelegd. Toi, toi en veel groetjes, Ton en Els

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s