Into the wild

Eindelijk is het zo ver. Een van de highlights van Afrika is de zoektocht naar wilde dieren. Na de mini-encounter met de neushoorn in Waterberg gaan we naar Etosha. Van te voren was ons aangeraden om accommodatie te boeken, anders word je misschien het park niet binnen gelaten. We besluiten een route uit te stippelen met niet te veel kilometers (denken we). De dag voordat we het park in gaan (waar alles net iets duurder is) overnachten we op de campsite van een lodge. Iets wat we vaker proberen te doen, je betaalt namelijk een fractie van de prijs maar kunt wel van alle faciliteiten genieten. Lekker chillen dus bij het zwembad met 38 graden 🙂

De volgende ochtend is het zo ver. Wekker staat om 5:30 om bij zonsopgang om 6:00 het park in te kunnen. De eerste detour die we zien nemen we meteen en we zien al snel een giraffe bij een waterhole drinken. Voor de lunch kunnen we ook al een groep olifanten, drie leeuwen met een prooi en een neushoorn afstrepen (naast de talloze springbokjes, zebra’s, wildebeesten etc). Dan besluiten we om wat meters te maken. Het is namelijk nog 100km naar onze campsite. Helaas blijkt deze weg de slechtste gravelroad van Namibië te zijn. Zo erg dat Kristel eigenlijk al besloten had om terug te rijden.  

Gelukkig hebben we dat niet gedaan. De campsite (Olifantsrus red.) had een super mooie ‘hide’ waar je vanaf een uitkijkpost een waterhole kunt bekijken die ook ‘s nachts verlicht wordt met rood licht (dit schrikt de dieren niet af). Hoewel er niet veel interessante dieren rondliepen was het wel leuk om de zebra’s en wildebeesten te besturen onder het genot van een biertje. Dag twee begon ook weer voortvarend. Binnen no time zien we olifanten en een groep van 9 leeuwen. De campsite waar we de tweede nacht gaan slapen ligt alleen 200km verderop. We besluiten daarom wat kilometers te vreten. We komen tot de conclusie dat we het allemaal niet te best gepland hebben. “Learning”, volgende park plannen we een route die iets meer bij onze stijl past: in de ochtend een game drive en in de middag lekker chillen aan het zwembad. We nemen ons in ieder geval voor om dit ook op dag 3 te gaan doen. Ook de laatste dag hebben we geluk. Score: leeuwen, olifanten en neushoorns tegen, helaas geen luipaarden of cheeta’s. Die moeten we dan maar in één van de volgende wildparken spotten.

Na Etosha rijden we door naar Tsumeb om twee nachten bij te komen. Tot onze verbazing en tegelijkertijd opluchting treffen we een camping die niet onderdoet voor een gemiddelde camping aan de cote d’azur. Kamperen op een grasveld, een buiten 50m bad, een heerlijk restaurant en een kleine supermarkt. Wij kunnen even bijkomen voordat we naar het volgende ‘wild’ avontuur gaan: twee dagen leven met de bosjesmannen (Ju Hoansi-San). Hoewel ze zich voor een gedeelte hebben aangepast aan huidige tijden proberen ze hun eigen cultuur en gebruiken in stand te houden. Ze dragen niet altijd meer huiden maar ze gaan nog wel steeds jagen, tracken naar dieren en maken vuur door het draaien van houtjes. Wij hebben een ochtend in hun village meegekeken hoe ze vuur maken, bijlen uit hout hakken en hoe ze sieraden maken. Daarnaast zijn we met de twee dorpsoudsten op jacht geweest naar springhaas en kudu’s (helaas zonder resultaat). Deze twee mannetjes van rond de 70 liepen zonder problemen 20km in de brandende zon op hun blote voeten.

De bosjesmannen was onze laatste stop in Namibië. Wij zijn ondertussen alweer in Botswana. Voor de highlights van Namibië check onderstaande video!


8 reacties op ‘Into the wild

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s